|
Webshop voor Antroposofisch materiaal en zelfmaak speelgoed
Naderhand toen ik op kostschool zat in Engeland moest ik voor mijn O-level handwerkexamen een opdracht maken met zoveel mogelijk handwerkaspecten erin verwerkt. Het werd een meisjes nachtjapon met knoopsgaten aan de mouwboord, en het voorpasje met de hand geborduurd (“smock” heet de techniek). Ik was toen 15 en heel trots erop. Helaas is het door brand tijdens de vakantie verwoest. Erg vond ik het! Tot op heden heb ik het nog in gedachten. Vijftien jaar geleden ontdekte ik de 'lappenpop” wat tegenwoordig “Zonnekindpop” heet, door de Vrije School waar mijn kinderen op zaten. Heel onschuldig ben ik begonnen met een cursus poppenmaken zoals ouders van Vrije Scholen het doen en ontdekte snel dat de interesse hierin meer was dan alleen poppen maken voor mijn eigen kinderen. Uit nieuwsgierigheid naar andere technieken ben ik meer dan tien jaar lang lessen gaan volgen bij bekende poppenmaaksters in Nederland en kwam daardoor in contact met het 'Gilde van Poppenmaaksters' wat voor mij een openbaring werd. Hier ben ik de kadercursus gaan volgen (cursus voor het geven van poppencursussen aan anderen). Hierna ben ik cursussen gaan geven aan huis in mijn woonkamer. In de hal had ik een kast wat mijn winkeltje was.Toen eenmaal de tijd kwam dat wij konden verhuizen naar een grotere woning dacht ik meteen als eerste aan een ruimte wat voldoende zou zijn als winkeltje/atelier. De renovatie (het is een oud huis) heeft lang geduurd, iets meer dan acht maanden maar het resultaat is goed. Mijn atelier (voorheen een garage) waar ik lang van gedroomd had is werkelijkheid geworden en eind november 2005 was het klaar. Het inrichten ging geleidelijk en sinds medio januari 2006 ben ik als winkeltje/atelier geopend. Kamrin te Kronnie-Iskandar
|
Handwerken was van kinds af aan een passie. Ik ben in Maleisië opgegroeid in een tijd dat kinderen zich met eenvoudig speelgoed konden amuseren. Ik hield mij vooral bezig met het maken van poppenkleertjes en een stofje en schaartje waren voor mij het grootste cadeau. Later op mijn twaalfde toen ik mijn eerste echte Singer handnaaimachine kreeg voor mijn verjaardag, eentje die je met een zwengel in de rondte liet draaien, volgde ik (als er geen school was) naailessen. Ik was het enige kind tussen volwassenen. Niet eenvoudig want er moesten ook patronen zelf gemaakt worden. Ingewikkelde formules werden gebruikt om perfecte hals- en mouwrondingen te maken met gebruik van een kleermakers meetlat. Gelukkig kreeg ik goede begeleiding. Foto's: Marc van Heugten
website by Leucratief!